Wetenschappers denken dat er veel meer planeten zijn waarop leven mogelijk is dan tot nu toe werd gedacht. Ze hebben een nieuw model ontwikkeld die leefbare planeten van niet-leefbare planeten moet onderscheiden.

Tot nu toe werd altijd gesproken over 'goldilock'-planeten. Aarde-achtige hemellichamen zouden binnen een bepaalde afstand van een ster (in ons geval de zon) moeten liggen om water te kunnen bevatten. Een planeet die te dicht bij een ster staat, zou te heet zijn, een planeet die te ver weg staat te koud, zo was gedachte. Maar tijdens een wetenschapsfestival in Aberdeen is er verandering in die manier van denken gekomen.

Met de nieuwe modellen wordt ook rekening gehouden met de warmte van planeten zelf. Ook al is een ster verder weg dan de zon bij ons, wil dat niet zeggen dat water ondenkbaar is. Een planeet zou ook restwarmte in de kern kunnen bevatten die het water vloeibaar houdt.

Professor John Parnell noemt in The Telegraph onze eigen Aarde als voorbeeld. "Zelfs tot enkele kilometers onder het aardoppervlak vinden we leven, waarom zou dat op andere planeten niet kunnen?" Student Sean McMahon voegt daar aan toe: "Als we naar meer kijken dan alleen de aanwezigheid van oppervlaktewater wordt de kans op buitenaards leven ineens vele malen groter."